|
Historia gminy Łomianki
Nazwa Łomianki wywodzi się
od słów: łominy, łomna, oznaczających
miejsca z naniesionymi przez
wylewy rzeki drzewami lub
równiny z wykrotami po wykarczowanym
lesie. Miano Kępa Kiełpińska
(podobnie jak Kępa Potocka
i Saska Kępa) określa mieliznę,
wynoszoną stopniowo wskutek
osadzania się materiału rzecznego,
zarastającą drzewami i krzewami.
Życie tutejszych mieszkańców
związane było z Wisłą. Korzystali
oni z żyznych gleb i wspaniałych
łąk, ale byli też narażeni
na liczne powodzie. Najstarszą
osadą na ym terenie zamieszkaną
do dziś jest prawdopodobnie
Kiełpin z prastarym kurhanem
i starym cmentarzyskiem.
Większość okolicznych terenów
w średniowieczu była własnością
książąt mazowieckich i ich
zauszników, aż do roku 1526,
gdy część książęca przeszła
na własność króla Zygmunta
Augusta. Na przełomie XV i
XVI w. osiedlali się na terenach
dawnego koryta Wisły Holendrzy
i Niemcy. Tuż przed powstaniem
listopadowym dzierżawca dóbr
dziekanowskich, poseł inflandzki
Antoni Trębicki, wydajnie
rozwinął rolnictwo, zakładając
w sąsiedniej Łomnie fabrykę
narzędzi rolniczych oraz w
Marymoncie - Instytut Rolniczy.
W początkach XX wieku powstaje
wiele małych zakładów przemysłowych
i rzemieślniczych.
Druga wojna światowa pozostawiła
po sobie w Kiełpinie kwatery
2500 żołnierzy poległych we
wrześniu 1939 r. W czasie
okupacji na terenie Puszczy
Kampinoskiej i wsi m.in. obecnej
gminy Łomianki działał VIII
Rejon AK, przekształcony przed
wybuchem Powstania Warszawskiego
w "GRUPĘ KAMPINOS".
Lata powojenne przyniosły
dalszy rozwój gospodarczy,
który zaowocował przyznaniem
Łomiankom w 1989 r. praw miejskich.
Turystyka
Gmina Łomianki, dzięki swojemu
położeniu w otulinie Kampinoskiego
Parku Narodowego oraz w starorzeczu
Wisły, odznacza się niespotykanymi
walorami przyrodniczymi, turystycznymi
i rekreacyjnymi.
Wschodnia strona Gminy, ze
starorzeczem Wisły, ma unikalny
krajobraz, na który składa
się szereg jeziorek połączonych
naturalnym ciekiem wodnym,
biegnącym wśród pól, łąk i
lokalnych zadrzewień. Największymi
z nich są jeziora: Dziekanowskie
oraz Kiełpińskie (rezerwat
ptactwa wodnego).
Z Łomiankami sąsiaduje Kampinoski
Park Narodowy (od południa),
odznaczający się unikatowymi
walorami przyrodniczymi. Cały
obszar gminy znajduje się
w otulinie Kampinoskiego Parku
Narodowego. Część północna
gminy to obszar o szczególnych
cechach przyrodniczo-krajobrazowych,
charakterystycznych dla dolin
wielkich rzek. Wiedzie tędy
ciąg jeziorek starorzecza
Wisły, połączonych bezimienną
rzeczką. Przepływa ona m.in.
przez jeziora: Pawłowskie,
Fabryczne, Kiełpińskie i Dziekanowskie.
Wszystkie te akweny stanowią
zaplecze letniej rekreacji
- w rejonie Warszawy są to
jedne z nielicznych naturalnych
zbiorników wodnych. Jezioro
Kiełpińskie wraz z przyległymi
terenami tworzy rezerwat przyrody
o łącznej powierzchni 20,5
ha, z charakterystyczną fauną
i florą. Stanowi ono cenny
obiekt badań nad biologicznymi
procesami samooczyszczania
się wód stojących. Na obszarze
gminy znajduje się kilka pomników
przyrody. Dolina Wisły oraz
Kampinoski Park Narodowy stanowią
charakterystyczne ekosystemy,
których badaniem zajmuje się
powstały w 1952 roku Instytut
Ekologii PAN z siedzibą w
Dziekanowie Leśnym. Na szczególną
uwagę zasługują badania struktury
populacji zwierzęcych, produktywności
populacji i ekosystemów, przyrodniczych
podstaw ochrony i gospodarowania
środowiskiem, bioenergetyki
i funkcjonowania krajobrazu.
Walory przyrodnicze, kulturowe
i turystyczne Kampinoskiego
Parku Narodowego.
KPN powstał w 1959 r. a w
2000 r. ze względu na wartości
przyrodnicze oraz znaczenie
społeczne, uznany został przez
UNESCO za Światowy Rezerwat
Biosfery, pod nazwą "Puszcza
Kampinoska". Powierzchnia
Parku wynosi 38.544 ha (w
tym 68 ha zajmuje Ośrodek
Hodowli Żubrów w Smardzewicach).
 Cechą
charakterystyczną Parku jest
duża różnorodność zbiorowisk
roślinnych, od olsu po świetlistą
dąbrowę, od torfowisk i turzycowisk
po ciepłolubne murawy piaskowe.
Dominują zespoły leśne a w
nich ? sosna. Rośnie tu wiele
rzadkich gatunków roślin,
w tym 61 gatunków prawnie
chronionych, m.in. wawrzynek
wilczełyko i lilia złotogłów.
Ocenia się, że na terenie
Puszczy Kampinoskiej występuje
przynajmniej połowa gatunków
fauny Polski, czyli około
16,5 tys. gatunków. Największym
ze ssaków jest łoś, będący
symbolem Kampinoskiego Parku
Narodowego. Po Parku można
wędrować szlakami turystycznymi
(w sumie 350 km) lub jeździć
200-kilometrowym szlakiem
rowerowym.
 Piękne
dukty leśne Puszczy Kampinoskiej
oraz malownicze tereny nadwiślańskie
sprawiły, że coraz większą
popularnością na terenie naszej
Gminy cieszy się jeździectwo
i turystyka konna. Powstało
już kilka stadnin. Prowadzą
one naukę jazdy konnej dla
początkujących oraz treningi
dla jeźdźców zaawansowanych,
a także hotele dla koni. Z
ich usług korzystają nie tylko
miejscowi miłośnicy jeździectwa,
ale także mieszkańcy Warszawy.
www.lomianki.pl
|
